Bugün canım sıkıldı evde olduğum süre içerisinde.. Müzik dinlemekle geçti.. Biraz fazla müzik dinledim sanırım.. Aslında dinlediğim şarkılar çok farklı değildi dönüp dönüp aynı şarkıları dinledim.. İlk olarak Kenan Doğulunun albümünü gözden kulaktan geçirdim gerçekten kusursuz bi albüm bence her bi şarkısı güzel geliyor… Ardından Demet Akalın - Afedersin Albümünü dinledim onda da bi çok şarkı çok hoş.. Zeki Müren - Bulamazsın, Nil - Havuz Problemi, Demir Demirkan - Belki, Hakan Altun - Zaten O Şarkıyı Ben Sana Yazmadım, Muazzez Ersoy - İntizar, Doğan Canku - Sonusuza Dek, Ümit Besen bi kaç şarkısı ve Nazan Öncel son olarak az önce incelemeye aldığım Haluk Levent - Gitme… Dinlediğim bu şarkılar neticesinde kendimde farkına vardığım bişey çıktı ortaya ben şarkı dinlerken o şarkıyı eğer beyeniyorsam çoğunlukla şarkının içinde kendi psikolojik, ruhsal durumuma uygun yerleri varmış.. Ve şunu da hissediyorum şarkıları dinlerken sanki söylemek isteyip de söyleyemediklerimi söylemiş gibi hissediyorum.. Aslında beni çok rahatlatan bi eylem.. Şarkılarda Kendini bulmak gibi bi deyim oluşuyo böylece.. Bunların yanında yabancı müzik de dinliyorum.. Bazısını müziğini sevdiğim için bazısını sözlerini anlayıp hoşuma gittiği için dinliyorum.. Sonuç olarak mp3 playerim olmadan bi hayat düşünemiyorum müzik gerçekten ruhumun gıdası, tamircisi herkesin her şarkıdan çıkaracağı anlam farklıdır.. Çünkü herkes kendi psikolojisine göre yorumlayacaktır o şarkıyı.. test edildi.. Kimi zaman sitemleri, kimi zaman keyfi paylaşıyoruz çoğumuz farkında olmasa da şarkılarla… herkese iyi müzik dinlemeler……;)