Bu aralar kendime dahi doğru düzgün açıklayamadığım değişik bir psikoloji içerisindeyim Sabahları kalkıyorum sanki herkes bana ters ters davranıyormuş gibi geliyor ve bende herkese sebepsiz ters davranıyorum.. Dışarı çıkmaktan, gezmekten, tozmaktan zevk alamaz hale geldim.. Tek beraber olmaktan mutluluk duyduğum şey bilgisayarım.. Belki onda bile mutlu değilim ama en azından öyle geliyor bana.. Aslında hiç memnun değilim bu halden sanırım depresyon oluyor bu hal.. ama arada böyle kafamın içerisinde sanki 9-10 tane adam var onlar oturmuş bişeyler konuşuyo ve ben hiç birşey anlamıyorum onların konuşmasından bana sadece bir uğultu şeklinde anlaşılıyor akli dengemi mi yitiriyorum diye düşünüyorum kötü kötü.. Ne yapsam düşünmekten kendimi kurtaramıyorum.. Belki bazı yaptığım şeylerin pişmanlıkları belki ummadığım şeylerin gerçekleşmesi.. belki de … yok işte belkidesi.. ufak şeylerden mutlu olmam gerek bunu biiyorum ama bu mutluluklarım çok kısa sürüyor.. neyse ya çok uzattım zaten sonuna kadar okuduysanız teşekkür ederim.. Güzel geçemeyen bi günün ardından arife gecesi anca bu kadar güzel yazabildim kusura bakmayın.. tekrar thanks

Galeri Henüz tamamlanmış değil.. Geçici olarak flash galerimde gezebilirsiniz..

Galeriye git